WATERFRONT
Op 1 februari was het 65 jaar geleden dat de dijken braken. De watersnood van 1953 maakte 1.836 doden in Nederland. Zeeland was het zwaarst getroffen. Ook vandaag getuigt het landschap er van de voortdurende strijd tegen het water. Als een monument dat in beweging is, met ‘karrenvelden’ en ‘inlagen’. Langgerekte plassen waar de klei is weggehaald. Op de dammetjes tussenin reden de karren die de klei afvoerden. Dijken en strekdammen markeren het front van de eeuwige oorlog. Een van de weinige tastbare herinneringen aan dat ene gevecht zijn de ‘caissons’ die de laatste bres dichtten op 7 november 1953, negen maanden na de fatale dag. De zinkbakken waren gemaakt voor de landing van Normandië, maar uiteindelijk niet gebruikt. Tijdens de watersnood werden ze van Engeland naar Ouwerkerk overgebracht. Ze liggen nog op exact dezelfde plaats. Tegenwoordig is het Watersnoodmuseum erin ondergebracht.
 
foto's en tekst : Servaas Van Belle
Back to Top