WINTERTIJD ALS STILLE GETUIGE
Het is vandaag honderd jaar geleden dat koning Albert I besliste de Duitsers schaak te zetten. Enkele dagen later gaan de sluizen in Nieuwpoort open en begint de heilige wacht aan de IJzer, het symbool van de Eerste Wereldoorlog in België. In diezelfde oorlog voert de Duitse regering een eerste keer de zomertijd in, om energie te sparen. Steenkool was schaars.
Vandaag spreken we niet meer over steenkool, maar over Doel en Tihange, over ampère en megawatt, over onderstations en elektriciteitscabines. Die laatste staan in alle vormen en maten over het hele land. Soms prijken ze eenzaam aan de horizon, andere zijn opgeslokt en bijna onvindbaar door de verstedelijking. Prachtige monumentale exemplaren uit het interbellum naast moderne bunkers. In sommige regio's lijken het pionnen uit een schaakspel, elders doen ze denken aan religieuze bouwwerken. In de Voerstreek zijn het ware landmarks en nader je duidelijk de Duitse grens. De carte blanche die de architecten kregen, creëerde een ongelooflijke rijkdom aan diversiteit. Ook de tand des tijds is duidelijk zichtbaar. Dichtgemetselde ramen en deuren, nieuwe lagen bakstenen als jaarringen, gerestaureerde voegen en barsten als littekens.
Helaas blijft het niet bij die littekens, want er sneuvelen er ook steeds meer. Zonder bescherming zullen zij de laatste getuigen geweest zijn.
foto's en tekst : Servaas Van Belle
Back to Top